Bintaren ideia.

Ez dut bideoaren laburpenik egingo, ikusteak merezi du eta. Baina bai egingo dudala nire balorazio pertsonala. Hori bai, neurea egiten dudan bezala zeuena ere irakurtzea gustatuko litzaidake.

Bintak bukaeran esaten duena asko gustatu zait:

Mi padre dice que todos los niños del mundo tienen el derecho a educarse en un espíritu de amistad, de tolerancia, de paz y fraternidad. Todos los niños. Incluso los tubab. Y que debemos aprender del comportamiento de los pájaros, son tan listos  que cogen los mejor del norte y lo mejor del sur.

Egia esan, bideo honetan gauza asko dira gustatu zaizkidanak. Sodaren ikasteko eta eskola joateko gogoak benetan hunkitu nau, gainera, ikaragarria da nola herriak laguntzen duen asmo hori aurrera eramaten. Herritartasuna, benetan geratzen al da hemen halakorik? Gutxi, nik uste. Berekoi hutsak bihurtzen ari gara sistema kapitalista honekin. Dena nahi dugu, guretzako soilik.

Baina tira, horretaz gain eta gehienbat, “la gran idea” horretan zentratu naiz. Nire ustez ideia paregabea izango lirateke gure bizitzak eta haienak partekatzea. Hau da, Saburen ideia ikaragarria dirudit, posible da gainera. Bestalde, asko ikasiko genuke; bai gu haiengandik eta haiek gugandik.

Beraz, gu hain kontzientziatuta gaudela berdintasunaren alde jarduteko, herri xeheei laguntzeko … goazen denok gure bizilaguna denari, anaia dugunari laguntzea. Ez gaitezen izan horren materialistak eta berekoiak. Guk ia guztiz lortu dugu berdintasuna baina milaka lurraldetan, Senegalen esaterako, gizona da denaren jabe. Emakumeak etxeko lanak egitera behartuta daude eta familiaz arduratzea. Objektu bezala hartzen dira askotan.

Pentsatu, haiek gure laguntza behar dute gizarteari txipa aldatzeko guk haien laguntza behar dugun bezala gure txipa aldatzeko eta herritartasun hori berreskuratzeko.